WŁÓKNA BIAŁKOWE, włókna proteinowe:
1) włókna naturalne, pochodzenia zwierzęcego, zbud. z białek prostych (protein) o strukturze włóknistej; należą do nich: a) jedwab naturalny (gł. składniki: fibroina i serycyna), b) wełna, sierść kozia, wielbłądzia itp. (zbud. z keratyny);
2) włókna sztuczne (włókna przem.) wytwarzane z białek prostych: zwierzęcych (gł. z białka mleka kazeiny, keratyny z piór ptaków) lub roślinnych (np. z białka kukurydzy zeiny); białka te, rozpuszczone (np. kazeina w roztworze wodorotlenku sodu), stanowią płyn przędzalniczy, z którego formuje się włókna (przetłaczając przez dyszę przędzalniczą). Sztuczne włókna białowe z wyglądu i dotyku przypominają wełnę, wadą ich jest mała wytrzymałość mech., zwł. na mokro. Wyroby z włókna białowego odznaczają się m.in. dużą higroskopijnością, zdolnością do spilśniania, miękkim chwytem, a wełna także ciepłochłonnością, sprężystością i niegniotliwością; najczęściej sztuczne włókna białowe przerabia się na włókna cięte, stosowane jako domieszka do wełny tkackiej i pilśni; nazwy handl. m.in. wipolan (Polska), lanital (Włochy).
 

 życzenia świąteczne - uzdatnianie wody - szkoła rysunku